Vanochtend was ik bij een interessante bijeenkomst georganiseerd door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, getiteld Opportunities in nature restoration en met diverse sprekers en panelleden. Er zijn, zo stelde ecoloog en dagvoorzitter Louise Vet, veel mogelijkheden en de urgentie om die in te zetten is hoog. Tijd dus voor grote ambities, die passen bij de omvang van de vraagstukken waar we voor staan, zo was de algehele teneur van de ochtend. Twee plaatjes ter illustratie: het is nog steeds code rood (presentatie van Tim van Hattum) en elke euro investering levert een veelvoud aan winst/ongeleden verlies op (presentatie van Thomas Elmqvist).
Er werd onder andere gesproken over het belang van resilient communities en (in mindere mate) een goed geïnformeerd publiek en (in nog veeeel mindere mate) onderwijs. Drie handschoenen die ik oppak, want volgens mijn onderzoek kan de samenwerking tussen
– resilient communities en (semi-)overheden,
– een goed geïnformeerd publiek en groene beroepen, en
– scholen en groene wetenschappen
beter. De kracht van verhalen werd meermaals aangehaald, dus mijn expertise in de dynamiek van collectieve verhaalvorming komt hier goed van pas.
Met betere (ook narratieve!) samenwerking tussen sectoren en actoren kunnen we nog beter vooruit met integrale aanpakken. Deze zijn van waarde voor meerdere partijen – in de meer-dan-alleen-menselijke wereld, natuurlijk.
