A Clock In The Forest
Jonathon Keats
Onze tijd is niet onschuldig… Of beter: onze klokken die van het leven op aarde een groot logistiek tijd=geld project maken. De zomerperiode leent zich altijd goed voor mijmeringen, zo buiten de sleur die de agrarische revolutie van onze mensenlevens maakt. Een klok die niet onze kunstmatige monotijd laat wegtikken maar de tijdspannen van bomen weerspiegelt, als we daar onze vakanties eens mee gingen plannen? Misschien komen we dan echt uitgerust terug.
“Humankind appears to be the only species to have contrived clocks that count without reference to something outside of themselves. We also appear to be the only species to have use for these contraptions, to use time in this peculiar way. […] All life depends on timekeeping. But nonhuman life treats time as a mixed medium: entangled with the environment, dependent on other organisms. […] Biodiversity depends on chronodiversity, the warp and weft of lifeways and lifecycles that absorb natural perturbations and facilitate recovery from periodic catastrophes. The variety of life dies in a temporal monoculture.”
