Vandaag was ik bij het symposium “Naar een natuurpositieve economie – inzichten uit het IPBES Business and Biodiversity Report” bij De Lik aan het Utrechtse Wolvenplein.
Bottom line is dat alle bedrijven afhankelijk zijn van biodiversiteit en alle bedrijven impact hebben op biodiversiteit. Deze feiten bij elkaar opgeteld leiden blijkbaar en gek genoeg niet tot een grootschalige mobilisatie richting bescherming en herstel. Integendeel, de huidige situatie is dat voor elke 1$ in bescherming en herstel er 33$ worden uitgegeven aan maatregelen die biodiversiteit schaden, aldus milieueconoom Marije Schaafsma in haar presentatie. En econoom Barbara Baarsma vatte het aantal koplopers samen met de vingers van één hand.
Er is dus nog genoeg te doen en het door gedragspsycholoog Lotte Spijkerman gebruikte model van Shalom Schwartz laat zien dat interesse in de waarden van een ander kan helpen om verschillen te overbruggen en samenwerking mogelijk te maken.
Dat is nodig, want – zo werd vandaag meermaals benadrukt – niemand kan dit alleen en we hebben elkaar nodig. Domeinleider bij Collectief Natuurinclusief Daphne Teeling liet dit heel praktisch zien bij bedrijventerreinen.
Gelukkig waren er bedrijven die wel degelijk biodiversiteit in hun bedrijfsvoering verdisconteren. Financiële instellingen als FOM en a s.r. hanteren criteria hieromtrent bij de beoordeling van aanvragen. Luc Hoogenstein vertelde over de biodiversity net gains van Eneco en ook de inspanningen van Heijmans zoals gepresenteerd door Daan Reith mogen niet onvermeld blijven.
We kunnen het niet alleen, de biodiversiteitscrisis aanpakken, en tegelijkertijd is de natuur onze beste bondgenoot, ook als het aankomt op mitigatie van de klimaatcrisis. Misschien zijn andere soorten nog te porren om ons bij te staan.
Intelligentie is overal in de natuur, maar met die 1:33 ratio maken wij als mens natuurlijk geen beste beurt. Hoe onze inspanningen te beoordelen, is aan de toekomst.
Gelukkig is justitie blind, ook in de meer-dan-alleen-menselijke wereld. Daar geldt niet het recht van de sterkste, maar blijft over wat zich het beste aan nieuwe omstandigheden weet aan te passen. Laat de wolf onze rechter zijn.
